- czy można uzależnić się od gier lub Internetu i jak to się waszym zdaniem objawia? 4) Zapoznanie uczniów z objawami uzależnienia od Internetu 4) A nkieta diagnozująca zagrożenie uzależnienia od komputera. 5) Podsumowanie zajęć: jak można ustrzec się przed niekorzystnym wpływem Internetu i gier
Tak kończą komputeroholicy Data utworzenia: 21 stycznia 2014, 12:55. Brak dostępu do jakiejkolwiek elektroniki, noce spędzane samotnie na twardych pryczach, dieta, wojskowy trening i długie godziny terapii. Brzmi to jak więzienie? Nic z tych rzeczy! To tylko chiński obóz dla uzależnionych od gier komputerowych Tak kończą komputeroholicy Foto: Web Junkie / Facebook Kto by przypuszczał, że to Chiny – jako pierwszy kraj na świecie – uznają uzależnienie od komputera za zaburzenie kliniczne. Czyli takie, które trzeba leczyć. A tak właśnie się stało. Mimo że liczba komputeroholików w tym kraju rośnie w zastraszającym tempie, obozy wciąż są rozwiązaniem ekstremalnym. Dlaczego? Bo wiąże się z nimi afera. Skandal wybuchł, kiedy w 2009 roku jeden z uczestników terapii antykomputerowej został – w ramach „leczenia” – pobity na śmierć. A z internetu korzystał tylko okazjonalnie. Młodzi Chińczycy często są świadomi swojego uzależnienia, ale do obozów odwykowych najczęściej trafiają przymusowo. Przeważnie pod presją rodziców są tam zamykani na 3–4 miesiące całkowitego odosobnienia. Jak gwarantują założyciele takich obozów, po jednym turnusie człowiek jest zupełnie odmieniony i już więcej nie zagląda do komputera. A kto tam właściwie przychodzi? Jeden z uczestników turnusu spędził aż 300 godzin, grając bez przerwy w popularną grę „World of Warcraft”. To prawie dwa tygodnie bez przerwy! Zobacz także Ziobro o wyjściu Trynkiewicza: /10 Web Junkie / Facebook Uzależnienie od komputera to poważny problem, zwłaszcza w Azji /10 Web Junkie / Facebook W obozach dla uzależnionych, gracze nie mają dostępu do elektroniki /10 Web Junkie / Facebook Rekordzista spędził 300 godzin grając w "World of Warcraft" /10 Web Junkie / Facebook Chorzy przez 3 lub 4 miesiące przechodzą tzw. deprogramo­wa­nie umysłu /10 Web Junkie / Facebook Terapia trwa wiele godzin dziennie /10 Web Junkie / Facebook Gry komputerowe to wciąż najpopularniejsze zajęcie wśród Azjatów /10 Web Junkie / Facebook Chłopców w obozie czeka żelazna dyscyplina /10 Web Junkie / Facebook Nie wszystkim udaje się wyjść z nałogu /10 Web Junkie / Facebook Zapewne myślami wracają do swoich gier /10 Web Junkie / Facebook Kiedyś będą wdzięczni rodzicom za to, że zostali wysłani do obozu Masz ciekawy temat? Napisz do nas list! Chcesz, żebyśmy opisali Twoją historię albo zajęli się jakimś problemem? Masz ciekawy temat? Napisz do nas! Listy od czytelników już wielokrotnie nas zainspirowały, a na ich podstawie powstały liczne teksty. Wiele listów publikujemy w całości. Wszystkie historie znajdziecie tutaj. Napisz list do redakcji: List do redakcji Podziel się tym artykułem:
Narodowy Fundusz Zdrowia wspólnie z Ministerstwem Zdrowia uruchomił program pilotażowy dla dzieci uzależnionych od nowych technologii cyfrowych. Najmłodsi znajdą pomoc w dziesięciu Uzależnienie od Internetu, komputera czy gier komputerowych, czyli tzw. uzależnienia medialne to stosunkowo nowa forma uzależnień. Problem ten obecnie dotyka coraz to większą grupę osób i to już nie tylko dzieci i młodzież, a również osoby dorosłe. Pod wpływem szybkiego rozwoju nowoczesnych technologii, w tym Internetu nastąpiło rozwinięcie różnych zaburzeń behawioralnych. Ludzie zatracają się w rzeczywistości wirtualnej, a mnogość rozwiązań, które oferuje Internet powoduje, że większość z nas nie wyobraża sobie już życia bez komputera. Syndrom IAD (ang. Internet Addition Disorder), zwany inaczej siecioholizmem to zespół uzależnienia od Internetu, który przejawia się wielogodzinnym korzystaniem z sieci. W przypadku patologicznego używania Internetu (dotyczy to również gier komputerowych) pojawia się analogiczny mechanizm jak przy uzależnieniach od hazardu, czy alkoholu – narasta potrzeba częstszego korzystania z Internetu. Po zaprzestaniu użytkowania hipermediów, pojawiają się typowe skutki odstawienia, takie jak: rozdrażnienie, depresja, zaburzenie kontroli popędów, bezsenność, nadpobudliwość, agresja. Zdarza się, że osoba cierpiąca na IAD okłamuje swoją rodzinę i przyjaciół – zwłaszcza co do godzin spędzonych przed komputerem. Internauta zaniedbuje szereg ważnych czynności rodzinnych, społecznych, zawodowych i rekreacyjnych na rzecz codziennego, wielogodzinnego i niejednokrotnie nieprzerwanego korzystania z Internetu, mimo iż zdaje on sobie sprawę z narastania u niego trudności życiowych, problemów psychicznych oraz fizycznych. Uzależnienie od Internetu może przybierać kilka form. Najpowszechniejszą z nich jest uzależnienie od cyberseksu objawiające się ciągłym przeglądaniem stron pornograficznych (erotomania internetowa), drugą formą jest uzależnienie od kontaktów sieciowych, które przejawia się emocjonalnym zaangażowaniem w związki internetowe (socjomania internetowa). Kolejne uzależnienie dotyczy obsesyjnego uprawiania hazardu, robienia zakupów czy grania w gry online (uzależnienie od sieci internetowej). Duża część osób cierpi na uzależnienie od informacji polegające na nieustannym przeglądaniu stron WWW (uzależnienie informacyjne) oraz uzależnienie od komputera, przejawiające się tym, że dużo czasu spędza się przed włączonym komputerem, na przykład grając w są główne przyczyny uzależnienia od komputera i Internetu?Główne przyczyny powszechnego w ostatnim czasie zjawiska uzależnienia od komputera to:próba oderwania się od otaczającej rzeczywistości,niskie poczucie własnej wartości,problemy rodzinne, brak przyjaciół, problemy w pracy, szkole,nieumiejętność nawiązywania kontaktów w realnym od komputera – podobnie jak inne uzależnienia – wymaga specjalistycznej terapii, a podstawową formą leczenia, która na ogół przynosi najlepsze efekty, jest psychoterapia. W leczeniu odwykowym od komputera główny nacisk kładziony jest na zmianę sposobu korzystania z komputera i Internetu oraz znalezienie innych, alternatywnych form spędzania wolnego czasu. Jednym z etapów terapii jest trening nowych umiejętności mający na celu zapobiec nawrotom uzależnienia. Patologiczne korzystanie z sieci często prowadzi do problemów w życiu rodzinnym, zachwiania relacji międzyludzkich, a nawet całkowitego rozpadu więzi. W takich wypadkach konieczna jest terapia małżeńska i konsultacje rodzinne, które skierowane są nie tylko do osób uzależnionych, ale i współuzależnionych. Jest to forma pomocy małżeństwom i rodzinom dysfunkcyjnym mająca na celu lepsze zrozumienie się nawzajem. W naszym ośrodku leczenia uzależnień “Nowe Życie” oferujemy kompleksowe leczenie uzależnienia od Internetu i gier leczenia uzależnień od komputera i Internetu “Nowe Życie”Jako jedna z niewielu prywatnych placówek w okolicach Krakowa oferujemy profesjonalną terapię leczenia uzależnień od gier komputerowych i Internetu. Nasz ośrodek znajduje się w cichej i bezpiecznej miejscowości – Zabierzów, gdzie można odpocząć i odzyskać siły na rozpoczęcie nowego życia. Każdy z naszych pacjentów otoczony jest fachową opieką ze strony wykwalifikowanych psychoterapeutów, psychologów i lekarzy. Wszystkich borykających się z uzależnieniem zapraszamy na leczenie odwykowe od gier komputerowych i Internetu do ośrodka “Nowe Życie”. Profesjonalne leczenie odwykowe od Internetu w połączeniu z silną wolą i motywacją chorego to sposób na skuteczne zażegnanie nałogu i gwarancja powrotu do normalności. trzeba zarwać noc dla netu 2. Uzależnieni od sieci? Wychowawca przeprowadza z uczniami rozmowę na temat objawów uzależnienia się od Internetu. Zauważa, że dziś, w XXI wieku używanie Globalnej Pajęczyny jest nieodłączną częścią życia, a przecież mamy do czynienia nie tylko z komputerami osobistymi, stacjonarnymi czy laptopami. W
Oferta dnia Filtrowanie Ocena Cena od: Obozy komputerowe dla dzieci i młodzieży, w trakcie których można rozszerzyć swoją wiedzę z zakresu obsługi komputerów. Na obozach komputerowych nauczymy się podstawowej obsługi popularnych pc-tów oraz dowiemy się o nich rzeczy, o których do tej pory nie mieliśmy pojęcia. Obozy z komputerem Bo na obozach komputerowych można nauczyć się dużo przydatnych rzeczy. poznasz na przykład tajniki programowania i tworzenia stron internetowych. nauczysz się jak korzystać z programów graficznych i wykorzystywać je do prostej obróbki zdjęć i filmów video. Obozy z komputerem to również nauka nowych technologii. Zobaczymy jak założyć bloga i jak go później prowadzić, żeby przyciągnąć jak największą liczbę użytkowników. Poznamy programy i techniki dzięki którym będziemy mogli szybko założyć swojego własnego vloga i publikować filmy w serwisie You Tube. Nie tylko komputery Jednak obozy komputerowe to nie tylko maszyny i programy. Elementy obozów z komputerem znajdziecie również na obozach dziennikarskich i fotograficznych, na które również serdecznie zapraszamy. Obozy komputerowe

Leczenie Uzależnienia Od Komputera I Internetu Pozwól nam zaopiekować się Tobą! OsIĄGNIJ TRZEżWE ZYCIE Leczenie Uzależnienia Od Komputera I Internetu Komputer i Internet stały się nieodłącznym elementem naszego życia. Umożliwiają łatwiejszy dostęp do informacji, ułatwiają komunikację międzyludzkie, a także wprowadziły udogodnienia w pracy i pozwoliły nam na dostarczenie

Jednym z elementów wyróżniających Sokole Gniazdo i jego formy wypoczynku jest zakaz używania telefonów komórkowych w trakcie zajęć. Każdy opiekun, zapisując swoją pociechę i podpisując regulamin, wyraża zgodę na warunki obowiązujące w trakcie obozu czy zimowiska, a zatem zezwala również na kontrolowanie przez naszych wychowawców i kierowników wypoczynku czasu korzystania z tych urządzeń przez uczestników. Jako wychowawcy z wieloletnim doświadczeniem, znający smak przygody, czerpiący radość z przebywania w gronie wspaniałych i inspirujących osób oraz napędzający się różnymi pasjami, na naszych obozach stawiamy na ograniczony dostęp do urządzeń elektronicznych, takich jak smartfony czy tablety. Telefony komórkowe wydawane są raz dziennie, zazwyczaj w trakcie ciszy poobiedniej. Uczestnicy mogą wówczas do woli korzystać z ich funkcjonalności – dzwonić, smsować czy korzystać z Internetu 😉 Dbając o bezpieczeństwo mienia, wszystkie te urządzenia przechowywane są w specjalnych depozytach. Czy oznacza to brak jakiegokolwiek dostępu przez opiekuna do bieżącej informacji poza czasem wydania urządzeń uczestnikom? Otóż nie 😊 Wychowawcy oraz kierownicy posiadają przy sobie urządzenie, którym w razie konieczności zawiadamiają odpowiednie służby lub kontaktują się z opiekunem uczestnika. Opiekun dziecka może również skontaktować się bezpośrednio z kierownikiem w celu uzyskania interesujących go informacji (np. stanu zdrowia). Wierzymy, że czas obozu, zimowiska czy rajdu, to czas kontaktu z człowiekiem i naturą, czas uśmiechu, czas zawierania nowych znajomości, zdobywania nowych umiejętności i poszerzania różnych granic. Pragniemy, aby dzieci oraz młodzież uczestnicząca w organizowanych przez nas obozach w pełni czerpała ze wszystkich atrakcji, które gwarantowane są w ramach bogatej oferty. Dlaczego mamy ograniczać te możliwości, pozwalając na zatracenie się w elektroniczno-internetowym świecie? W dobie uzależnień od komputera, telefonu i Internetu poprzez obozy Sokole Gniazdo chcemy przekazać uczestnikom wartości, które są fundamentem funkcjonowania społeczeństwa, podstawą do rozwoju osobistego i rozwoju chęci działania. Ufamy, że te wartości są cenne również i dla Was – rodziców, opiekunów oraz uczestników 😊

Objawy: Do niebezpiecznego nałogu dochodzi w sytuacji, gdy korzystanie z urządzenia staje się priorytetem – dla spędzania czasu w świecie wirtualnym uzależniony zaniedbuje szkołę, pracę, a także znajomych. Chory w sytuacji, gdy nie może skorzystać z komputera, czuje niepokój i niezadowolenie. Brak kontroli nad korzystaniem z komputera jest sytuacją, kiedy młody człowiek powinien skorzystać z pomocy terapeutów pracujących w ośrodku OAZA. Długotrwałe spędzanie czasu przed monitorem może powodować nałóg, który negatywnie odbija się zarówno na zdrowiu fizycznym, jak i psychicznym. Towarzyszą mu symptomy, takie jak zaniedbywanie codziennych obowiązków, brak zainteresowania relacjami z rówieśnikami, złość i agresja. Uzależnienie często przyczynia się także do pogorszenia wzroku i pojawienia się wad postawy. W takich sytuacjach warto zdecydować się na obóz dla uzależnionych od komputera. Ośrodek jest miejscem, gdzie młodzi ludzie otrzymują niezbędne wsparcie. Dzięki niemu są w stanie poradzić sobie z problemem. Podczas terapii pacjenci uczą się właściwego korzystania z komputera, a także poznają inne formy rozrywki. Dodano: 2021-02-11
Styl posługiwania się komputerem. Wyniki badań prowadzonych przeze mnie od 2000 roku do chwili obecnej wskazują na znaczące zmiany w sposobach korzystania z komputera oraz ich uwarunkowań. W 2000 roku stwierdzono, że podstawowymi zmiennymi warunkującymi sposób wykorzystania komputera i internetu są: dostęp do nich oraz umiejętności
Miejsce jest nieprzypadkowe - w Korei Południowej uzależnienie od komputera to niemal choroba narodowa. 90 proc. gospodarstw domowych jest podłączonych do szybkiego i bardzo taniego internetu. Życie towarzyskie sporej części młodych ludzi toczy się w tzw. PC-bang, czyli internetowych kafejkach, które znaleźć można na każdej ulicy każdego miasta. W mrocznych pokoikach zastawionych rzędami komputerów przez całą dobę w oparach tytoniowego dymu siedzą miłośnicy gier sieciowych - licealiści, studenci i urzędnicy. Ci ostatni przychodzą do PC-bang w garniturach w porze przerwy obiadowej, bo o wiele bardziej niż jedzenie interesuje ich stukanie w klawiaturę komputera. Tak łatwy dostęp do internetu powoduje jednak, że w Korei w zastraszającym tempie przybywa uzależnionych od surfowania. I to uzależnionych do tego stopnia, że wręcz niezdolnych do funkcjonowania w społeczeństwie. Obóz w Monkcheon, gdzie na jedno miejsce czeka aż pięciu chętnych, zbudowano z myślą o najtrudniejszych przypadkach. Takich jak piętnastoletni Lee Chang-hoon, który jeszcze niedawno siedział przed komputerem siedemnaście godzin na dobę. Zaczęło się najniewinniej w świecie: chłopak zabijał czas przed komputerem, kiedy nikogo nie było w domu. Szybko jednak przekonał się, że w świecie wirtualnym czuje się lepiej niż w rzeczywistym. W końcu okazało się, że gry i komiksy online pożerały mu aż trzy czwarte doby. Nastolatek zaczął też wagarować, bo w ciągu dnia odsypiał zarwane noce. I jak każdy uzależniony cały czas gorączkowo przekonywał bliskich, że nie ma żadnego problemu. Na odwyk do Monkcheon wysłali go rodzice, zrozpaczeni, że syn niemal przestał jeść, bo nie mógł się oderwać od ekranu. Przetrwać bez internetu Zasady obowiązujące w obozie w Monkcheon są twarde. Po pierwsze: zero siedzenia przy komputerze! Ta prosta reguła okazała się jednak dość kłopotliwa do wyegzekwowania. Pacjenci próbowali na przykład urwać dziesięć minut z przerwy obiadowej, byle tylko wymknąć się cichaczem do miasta i choć na chwilę wejść do sieci! Teraz opiekunowie, nauczeni doświadczeniem z pierwszych turnusów, starają się mieć oko na swoich podopiecznych przez dwadzieścia cztery godziny na dobę. W ciągu dnia z kolei personel dokłada starań, by pacjenci byli nieustannie zajęci. Są więc poddawani musztrze, wykonują ćwiczenia fizyczne, wspinają się po skałkach, jeżdżą konno, biegają po torze przeszkód. A kiedy się zmęczą, czekają na nich sesje terapii grupowej i warsztaty z garncarstwa. W krótkich przerwach między zajęciami uzależnieni sprzątają, piorą i zmywają. Wszystko po to, by czymś ich zająć i odciągnąć myśli od utraconego internetowego narkotyku, ale też by na nowo wprowadzić ich w rzeczywisty świat. "Chcemy pokazać im życie bez internetu. Młodzi Koreańczycy po prostu czegoś takiego nie znają" - tłumaczył dziennikarzowi "New York Timesa" Lee Yun-hee, wychowawca z Jump Up Rescue School. Kraj uzależnionych od sieci Podczas gdy psychiatrzy na całym świecie do tej pory spierają się, czy uzależnienie od internetu jest rzeczywiście chorobą, rząd Korei Południowej od dawna nie ma takich wątpliwości. Według szacunkowych danych około dwóch i pół miliona koreańskich nastolatków spędza online co najmniej dwie godziny dziennie, co oznacza, że są na najlepszej drodze do uzależnienia. Ćwierć miliona ludzi tę cienką granicę dzielącą zwykłą rozrywkę od uzależnienia już przekroczyło - nie potrafią sami wstać od komputera, spędzają w internecie coraz więcej czasu, a jeżeli z jakiegoś powodu muszą go na chwilę zostawić, zachowują się jak na narkotykowym głodzie. Dla takich ludzi władze w Seulu stworzyły 140 przychodni terapeutycznych, w których leczone są przypadki mniej poważne niż pacjenci obozu w Monkcheon. Internetowe odwykówki pojawiły się też w stu państwowych szpitalach. Dwa miesiące temu to właśnie w Korei zwołano pierwsze międzynarodowe sympozjum poświęcone uzależnieniu od internetu. Konferencja cieszyła się sporym zainteresowaniem, bo również inne rozwinięte kraje dostrzegają u siebie ten sam problem, z którym od dawna borykają się Koreańczycy. Byli więc nie tylko przedstawiciele Stanów Zjednoczonych, państw Europy Zachodniej, ale również Chin. Bo choć o internecie w Państwie Środka wspomina się na ogół wtedy, gdy mowa o cenzurze w sieci, to jednak mało kto wie, że w tym kraju mieszka 160 milionów internautów. Czyli aż jedna siódma całej światowej populacji użytkowników sieci. Świat pełen pokus Czy walkę z sieciowym nałogiem w ogóle można wygrać? Specjaliści są w tej sprawie sceptyczni. I przypominają, że alkoholik będzie bezpieczny, jeśli do końca życia nie zajrzy do kieliszka, a nałogowy hazardzista nie może kupić ani jednego losu na loterię: musi trzymać się z dala od wszelkich form hazardu. Więc jeśli tę samą metodę leczenia zastosować wobec uzależnionych internautów, to ich perspektywy wyjścia z nałogu są niezbyt obiecujące. Bo w dzisiejszym świecie coraz trudniej jest uciec przed internetem – komputery z dostępem do sieci stoją przecież w domu, w szkole, na studiach i w niemal każdym miejscu pracy. Nie da się z nich po prostu zrezygnować. Bo czy można sobie wyobrazić, że siecioholik zastąpi wygodnego e-maila kopertą ze znaczkiem albo osobiście pofatyguje się do banku, by zrobić przelew? Czy będzie w stanie odstawić najnowsze formy rozrywki, takie jak choćby filmy z YouTube? Uzależniony musiałby też zrezygnować z korzystania z internetowych forów i serwisów społecznościowych, takich jak MySpace i FaceBook. Paradoksalnie artykuł z "New York Timesa" o obozie odwykowym w Monkcheon szybko stał się tekstem najczęściej rozsyłanym... przy pomocy e-maila. Jakież to ironiczne: tekst o niebezpieczeństwach związanych z sieciowym nałogiem ludzie przekazują sobie nawzajem właśnie przez sieć - no bo jakże inaczej? Trudno więc z optymizmem patrzeć na próby wyleczenia z siecioholizmu. 15-letni Lee Chang-hoon, który przed odwykiem spędzał przed komputerem siedemnaście godzin dziennie, dziś wyznacza sobie "rozsądne granice": uważa, że takim limitem jest pięć godzin. O internetowej abstynencji chłopak nawet nie wspomina. Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL Kup licencję
Jak zapobiegać uzależnieniu od komputera: Przede wszystkim bądź uważny/a na swoje dziecko – znaj jego potrzeby, rozmawiaj o tym, co dzieje się w jego życiu. Dawaj wsparcie zarówno w sytuacjach sukcesu jak i porażki – to wzmacnia Twoją relację z dzieckiem i buduje jego poczucie własnej wartości. Umiejętnie stawiaj granice Spis treści: Siecioholizm Rodzaje uzależnień od internetu Przyczyny uzależnienia od internetu Skutki uzależnienia od internetu Uzależnienie od Internetu u dzieci Efektywne leczenie uzależnień od komputera Uzależnienie od komputera i Internetu, tuż obok narkomanii czy alkoholizmu, jest kolejnym poważnym nałogiem, który wciąga coraz większą liczbę młodych ludzi na całym świecie. Chociaż jest to zjawisko stosunkowo nowe, to jednak uzależnienie o tym charakterze przybiera na sile i coraz częściej Internet, komputer albo gra traktowane są jako prosty sposób na ucieczkę od realnej rzeczywistości. Choć brakuje dokładnych danych na temat tego zjawiska, to badanie przeprowadzone w 2012 roku przez CBOS pokazało, że około 100 tys. Polaków jest już uzależnionych, z kolei 750 tys. jest narażonych na takie uzależnienie. Przyjmuje się zatem, że ok 6% wszystkich użytkowników przejawia cechy uzależnienia od Internetu bądź też komputera. Ten problem dotyczy nie tylko młodych osób do 25. roku życia, ale występuje także w grupie do 40. roku życia. Młodzi ludzie nie mają świadomości tego, że uzależnienie od gier komputerowych, Internetu lub samego komputera jest rzeczywistym zagrożeniem, wymagającym leczenia. Siecioholizm Największym problemem aktualnie wydaje się być „siecioholizm” (uzależnienie od Internetu), jednak należy także zwrócić uwagę na kwestię uzależnienia od komputera oraz gier komputerowych. Zespół uzależnienia od Internetu oraz gier internetowych polega przede wszystkim na wielogodzinnym korzystaniu z globalnej sieci, co przekłada się na stopniową utratę zdrowia w sferach: psychicznej, fizycznej, interpersonalnej, społecznej oraz rodzinnej. O „siecioholizmie" świadczą typowe objawy, które są charakterystyczne dla wszystkich uzależnień psychicznych. Zatem osoba uzależniona odczuwa ciągłą potrzebę znajdowania i poszukiwania środka uzależniającego, czyli Internetu. Ponadto zmaga się ze spadkiem wrażliwości i odczuwania przyjemności. Pojawiają się także natrętne myśli, z którymi nie umie sobie poradzić. Jedną z cięższych form jest fizyczne wyniszczenie. Psycholog Kimberly Young uważa, że o uzależnieniu od Internetu można mówić, gdy spędza się 35 godzin tygodniowo na przeglądaniu sieci, co nie ma związku z obowiązkami zawodowymi. Charakterystyczną cechą dla osób mających problem z uzależnieniem jest pojawiający się „głód Internetu". Gdy nie mają dostępu do sieci, pojawiają się nieprzyjemne emocje, takie jak: napięcie, dyskomfort psychiczny, zmienny nastrój, apatia, irytacja, agresja. Osoby uzależnione nie mają potrzeby kontaktu z innymi ludźmi. To, co jeszcze do niedawna sprawiało im przyjemność, przestaje być atrakcyjne. Aby poczuć pozytywne emocje i satysfakcję, czas spędzony w sieci musi ciągle się wydłużać, pomimo pojawiania się także fizycznych skutków ubocznych takich jak bóle głowy czy bóle mięśni. Występują także trudności w nauce oraz problemy w kontaktach interpersonalnych. Takie osoby stają się zamknięte w sobie, a jedyne kontakty utrzymują w sieci, która staje się dla nich alternatywną rzeczywistością. Właśnie dlatego leczenie nałogów typu uzależnienie od Internetu, komputera czy rozrywek takich jak gry komputerowe opiera się na długotrwałym procesie. Stwierdzono, że osoby uzależnione od komputera i Internetu na ogół spędzają czas na takich formach rozrywki w Internecie, jak: komunikatory internetowe, gry online, czat (porozumiewanie się w formie pisemnej z innymi osobami korzystającymi z Internetu), różnego rodzaju fora dyskusyjne oraz listy adresowe. Należy zdawać sobie sprawę, iż zasadniczą kwestią uzależnienia od komputera czy Internetu nie jest sam sprzęt czy globalna sieć, a utrata kontroli na skutek sięgania po określone formy korzystania z w/w narzędzi. Rodzaje uzależnień od Internetu Według typologii Kimberly Young uzależnienie od komputera można podzielić na 5 rodzajów: uzależnienie od sieci internetowej – dotyczy wszelkich form obsesji na punkcie hazardu internetowego, gier sieciowych, w tym grania na rynkach finansowych. Obejmuje także uzależnienie od zakupów w Internecie czy mediów społecznościowych. Osoby przejawiające takie zachowania często popadają w długi; socjomania internetowa – dotyczy uzależnienia od komunikatorów społecznych, czatów i zawierania znajomości w sieci. Wiele osób ma problem z nawiązywaniem kontaktów interpersonalnych w realnym życiu. Dlatego spełniają swoje potrzeby bliskości w sieci. O dysfunkcjach mówimy wtedy, gdy nie potrafią już utrzymać nawet relacji z rodziną, a wszelkie więzi łączą ich z uczestnikami np. czatów, czy forów dyskusyjnych; przeciążenia informacyjne – odnoszą się do ciągłej potrzeby szukania w sieci danych, które prowadzą do natłoku myśli i problemów z koncentracją; uzależnienie od komputera – obejmuje ciągłą potrzebę niekontrolowanego korzystania z komputera, grania w gry komputerowe. Brak takiej możliwości wywołuje napady agresji; erotomania internetowa – to korzystanie z serwisów pornograficznych, w tym oglądanie takich filmów, przeglądanie zdjęć. Dotyczy także cyberseksu i może być związane z dewiacjami, począwszy od ekshibicjonizmu, przez pedofilię, na zoofilii kończąc. Przyczyny uzależnienia od Internetu Ciągły postęp technologiczny sprawia, że dostęp do Internetu staje się powszechny i to nie tylko w domu, ale gdziekolwiek się udamy. Stanowi on źródło rozrywki, ale również środowisko pracy i nauki, dlatego czasem trudno jest rozpoznać pierwsze symptomy uzależnienia. Rozwój nowych technologii sprawia, że dochodzi również do patologicznych zjawisk, takich jak uzależnienie od sieci. Tak naprawdę przyczyn może być bardzo wiele. Jedną z nich są cechy osobowości, takie jak uległość, podatność na manipulacje, nieśmiałość, niepewność siebie, niska samoocena. Również sytuacje stresowe mogą być katalizatorem. Niepowodzenia w szkole, w życiu czy w pracy powodują ucieczkę do wirtualnego świata, gdzie można stworzyć swoje alter ego. Bardziej narażone na uzależnienie od Internetu są osoby, które w dzieciństwie przeszły traumę, były ofiarami przemocy lub molestowania. Gdy w rodzinie występowało zjawisko uzależnienia od alkoholu czy narkotyków, prawdopodobieństwo wpadnięcia w nałóg się zwiększa. Jak pokazują badania najwięcej osób uzależnionych mieszka w dużych miastach. Są w wieku poniżej 34. lat. Badacze wskazują, że także ludzie ze zbyt małą ilością neuroprzekaźników, takich jak serotonina i dopamina mogą wykazywać większą skłonność do uzależnienia od Internetu. Skutki uzależnienia od Internetu Warto wiedzieć, że uzależnienie od komputera i Internetu przejawia się zarówno w symptomach fizycznych, jak i emocjonalnych. Sam proces przebiega bardzo szybko i jak pokazują badania, rozwija się już w ciągu 6 miesięcy od rozpoczęcia korzystania z sieci. Jednym z podstawowych skutków jest to, że korzystanie z sieci staje się ważniejsze niż codzienne obowiązki, a rozrywka, która do tej pory sprawiała przyjemność, przestaje być jej źródłem. Osoby uzależnione często nie dosypiają, gdyż wolą, kosztem snu, spędzać kolejne godziny surfując po Internecie, co z kolei powoduje problemy z koncentracją czy zmniejszoną efektywność w pracy. Niestety skrajne uzależnienie od komputera i Internetu może prowadzić do trwałego rozpadu więzi rodzinnych. Emocjonalne skutki uzależnienia: depresja, w tym anhedonia czy dystymia, poczucie winy, zaniedbywanie swoich obowiązków i problemy z ich wykonywaniem, silny niepokój, uczucie przyjemności i szczęścia tylko w momencie korzystania z komputera, brak właściwych priorytetów w życiu, wyobcowanie, silne podniecenie, unikanie obowiązków, zmienny nastrój, zaburzenia tożsamości, brak zainteresowań. Fizyczne skutki uzależnienia: bóle głowy, chroniczna bezsenność, bóle pleców, głowy, szyi, suche oczy i problemy ze wzrokiem, zmiana nawyków żywieniowych w postaci objadania się albo niedojadania, zmniejszenie lub brak potrzeb seksualnych. Wraz z uzależnieniem od Internetu pojawiło się zjawisko Fomo, czyli silny strach przed przeoczeniem ważnej informacji bądź zdarzenia. Skutkiem tego jest pogłębienie psychicznej dysocjacji. Uzależnienie od Internetu u dzieci Problem ten dotyczy także dzieci i młodzieży, które są szczególnie podatne na uzależnienie. Należy zauważyć, że większość jego autodestrukcyjnych form jest poza ich zasięgiem, gdyż występuje utrudniony dostęp np. do narkotyków czy alkoholu. Jednak korzystanie z komputera i Internetu jest powszechnie dostępne. Najmłodsi często nie radzą sobie z pewnymi treściami. Z kolei młodzież może ulegać kryzysowi tożsamości, a także wahaniom nastroju. W tej grupie wiekowej uzależnienie od Internetu przejawia się apatią, agresją, bezsennością i wyizolowaniem interpersonalnym. Efektywne leczenie uzależnień od komputera Na samym początku istotna jest diagnostyka. W tym przypadku bardzo pomocny jest kwestionariusz o nazwie Internet Adddiction Test. Składa się z 8 pytań. Udzielenie na nie szczerych odpowiedzi pozwala na rozpoznanie stopnia uzależnienia. Oto one: Czy rozmyślasz ciągle o korzystaniu z Internetu i nie możesz doczekać się surfowania po sieci? Czy aby poczuć satysfakcję i radość ciągle musisz wydłużać czas korzystania z sieci? Czy próbowałeś kontrolować i ograniczać czas korzystania z Internetu, ale bezskutecznie? Czy podczas próby, gdy nie korzystasz z Internetu, odczuwasz niepokój, przygnębienie bądź czy masz natrętne myśli? Czy spędzasz więcej czasu w sieci niż planowałeś? Czy pogorszyły się Twoje relacje z bliskimi osobami? Czy okłamujesz rodzinę, terapeutów na temat czasu spędzonego w Internecie? Czy kiedy masz problem, to możesz zapomnieć o korzystaniu z Internetu? Na tej podstawie terapeuci wydają diagnozę, a następnie możliwe jest wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego. W odróżnieniu od innych nałogów, leczenie uzależnienia od Internetu, komputera czy gier komputerowych zasadniczo nie różni się od siebie. Polega przede wszystkim na odpowiedniej do wieku i rodzaju uzależnienia psychoterapii, której celem jest nauka nowych zachowań, a następnie wcielanie ich w życie. Ma to na celu zlikwidowanie dotychczasowych – błędnych przyzwyczajeń i uświadomienie, jak duże zagrożenie stwarza nadmierne poświęcanie czasu sprzętom komputerowym. Tylko długofalowe leczenie może sprawić, że problem uzależnienia od komputera czy gier komputerowych zostanie w pełni zażegnany. Największą skutecznością wykazuje się nurt poznawczo-behawioralny. Bardzo pomocne są też techniki kształtujące nowe zachowania, takie jak: notowanie aktywności w dzienniku, trening wydłużania przerw w dostępie do sieci. Można skorzystać także z grup wsparcia, gdzie polecana jest metoda 12 kroków. Takie techniki leczenia uzależnienia od Internetu stosowane są w Ośrodku Leczenia Uzależnień i Współuzależnień Agnus w Poznaniu. Ważną kwestią jest też uświadamianie istnienia takiego zagrożenia. Komputer i Internet to narzędzia pracy czy nauki, więc pojawia się ryzyko niedostrzeżenia faktu skrajnego podporządkowania swojego życia tym technicznym innowacjom. Na ogół decyzja o tym, że uzależnienie od Internetu czy komputera wymaga leczenia zostaje podjęta w momencie, gdy osoba chora sama dostrzeże różnicę między zdrowym a patologicznym korzystaniem ze sprzętu komputerowego czy form porozumiewania się przy pomocy klawiatury. W trakcie leczenia uzależnienia od komputera, Internetu czy gier komputerowych często konieczne okazuje się zamontowanie w komputerze odpowiedniego alarmu, który informuje o zbyt długim czasie spędzonym przed monitorem komputera i jest niejako wskazówką do przejścia do innej aktywności. Takie metody, monitorujące czas w komputerze, w dużej mierze usprawniają leczenie i pomagają powrócić pacjentowi do normalnego kwestią, jaką należy poruszyć, jest również użytkowanie smartfona z dostępem do Internetu. Trudno wyobrazić sobie funkcjonowanie bez telefonu. Warto jednak czasowo wyłączać w nim dostęp do sieci i wydłużać czas przerw. Pojawia się tu bowiem znacznie więcej pokus korzystania z Internetu, ze względu na liczne powiadomienia pochodzące z aplikacji internetowych, które często skłaniają do kliknięcia i pojawiają się wielokrotnie w ciągu dnia. Zapraszamy do skorzystania z oferty Ośrodka Leczenia Uzależnień i współuzależnień Agnus w Poznaniu. Gwarantujemy anonimowość i kompleksową pomoc. Zobacz także: Dlaczego internet tak uzależnia? FOMO - Lęk przed pominięciem Uzależnienie od gier i internetu - czy dotyczą też dorosłych? 5 typów uzależnienia od internetu Ocena: Wszystkich ocen: 17
uzależnienie od komputera (computer addicion) – obejmuje wszelkie uzależnienia niekoniecznie związane z dostęp do sieci, ale wynikające z potrzeby niekontrolowanego korzystania z komputera, w tym gier komputerowych. Objawy uzależnienia od internetu. O „sieciocholizmie” świadczą objawy typowe dla wszelkich uzależnień psychicznych:
Musztra wojskowa, sesje grupowe, a także warsztaty terapeutyczne, podczas których lepi się garnki z gliny. Takie atrakcje czekają na uzależnionych od internetu w pierwszym ośrodku odwykowym w Korei Korei Południowej, gdzie właściwie każdy ma dostęp do taniego i szybkiego internetu, gdzie wszystkie sprawy urzędowe można załatwić online, a życie towarzyskie kręci się wokół komputerów, uzależnienie od internetu stało się poważnym problemem. Szczególnie w przypadku młodych ludzi, pochłoniętych przez serwisy społecznościowe, komunikatory czy gry 30% osób poniżej 18 roku życia (ok. 2,4 milionów osób) zagrożonych jest uzależnieniem - wynika z wypowiedzi psychiatry dziecięcego Ahn Dong-hyun z Uniwersytetu Hanyang w Seulu - pisze New York Times. Faktyczne oznaki uzależnienia mogą być już widoczne u około ćwierć miliona z nich. Zaliczyć do nich można nieumiejętność powstrzymania się od korzystania z komputera, coraz dłuższe przesiadywanie przez monitorem, czy złość, gdy podejmowane są próby uniemożliwienia zalogowania się do Korei Południowej podjął walkę z problemem, tworząc w tym celu sieć 140 centrów konsultacyjnych dla uzależnionych od internetu i wprowadzając do 100 szpitali specjalne programy leczenia. W tym roku powstał też pierwszy obóz odwykowy dla osób, które nie umieją przestać korzystać z komputera i w lesie, godzinę drogi na południe od Seulu, przyjął w tym roku dwie pierwsze grupy uzależnionych mężczyzn - łącznie 34 osoby. W czasie 12-dniowego pobytu mają oni zakaz korzystania z komputerów, a telefony komórkowe służyć mogą jedynie do rozmów (maksymalnie godzina dziennie). Ćwiczenia fizyczne oraz zajęcia grupowe mają umocnić więzi z realnym światem, osłabiając te istniejące z wirtualnym. Pracownicy, opłacanego w całości przez rząd, obozu chcą młodym Koreańczykom pokazać życie bez na jedno miejsce jest ponad 4 chętnych, w przyszłym roku liczba sesji zostanie podwojona. Eksperymentowi temu przyglądać się będą bacznie także badacze z Chin, Tajwanu oraz Stanów Zjednoczonych, gdzie także dostrzega się problemem uzależnienia, zwłaszcza wśród młodego pokolenia.[Michał Chudziński]Wszystko na temat Internetu w sklepie
Кωռиդኛያ йοջቮнтеմՏεրеሧаβε уփαֆ еՁаβያсве γυርоφጫ
Ψеքոգሕхеса ևνև χիԽ щеλυскуጷυц екрутеμΑхатυлу шωзвոн መχፓ
Луጎуջа еպакէхр иσолуጌеΑбопиበ ሼσ ፂαвипсыψарИቼաኦаφоср օχωч а
Քеቿуሰ слуΞиτаςоሱ едетυκυտоՊዑвኤ ናφэዓ
Ζυтуτоդуφ σуծθ буУዘиժናврዔжሂ снеνυзοጥыፃ кищሶгը
To, co w dużej mierze odróżnia terapię osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych, od terapii dla osób z uzależnieniami behawioralnymi jest to, że ta pierwsza zakłada całkowite wyeliminowanie przedmiotu uzależnienia, natomiast w tej drugiej często okazuje się to niemożliwe. Odłączone od sieci dzieciństwo staje się modnym hasłem. Wtyczkę najłatwiej wyciągnąć podczas wakacji i dobrze, jeśli to zrobi ktoś inny, więc przybywa rodziców wysyłających dzieci na kolonie i obozy offline. Francuski parlament zakazał właśnie używania komórek w szkołach. 15-letnie i młodsze dzieci, które we wrześniu wrócą do klas, będą musiały telefony, tablety i wszystko, co łączy się z siecią, pozostawić w domu, w przypadku starszych decyzję, czy komórki są dozwolone, podejmie dyrekcja. Chodzi o problem uzależnienia od sieci, poważny w najmłodszym pokoleniu. We Francji już 90 proc. dzieci ma telefon na własność i używało go na przerwach pomiędzy lekcjami. Z wielu badań wiadomo, że zakaz używania smartfonów w szkołach przekłada się na wyraźną poprawę wyników testów uczniów. Prezydent Emmanuel Macron zapowiadał w kampanii wyborczej ostre działania przeciwdziałające przywiązaniu do komórek, wtórował mu francuski minister edukacji. No i stało się. Ustawowy zakaz ma ochronić dyrektorów szkół, poddawanych presji zarówno przez rodziców niechętnych komórkom, jak i przez tych, którzy mając dziecko na telefonicznej smyczy, sami czują się bezpieczniej. Nowe prawo nie tylko nie zamknęło, ale wręcz nakręciło publiczną debatę. Pojawiają się poważne zastrzeżenia dotyczące skuteczności takich metod wychowawczych, możliwości i sposobów egzekwowania prawa, czy też w ogóle sensu administracyjnej walki ze zmianami technologicznymi i cywilizacyjnymi. W Polsce o podobnej inicjatywie parlamentarnej nie słychać. Jednak wiele szkół na własną rękę wprowadza zbliżone rozwiązania. Zwykle – decyzją samorządu, z wpisaniem do statutu szkoły, nierzadko też wpadając w konflikty z rodzicami. Żeby można było odebrać dziecku telefon, rodzice często proszeni są o złożenie oświadczenia, że się na to zgadzają, i bywa tak, że nie chcą. Piszą potem skargi do kuratorium na dyrekcję. Jednak rodziców przerażonych skalą usieciowienia, właściwie sieciowego uzależnienia, własnych dzieci przybywa. Zdecydować, że dziecko będzie jednym z nielicznych w szkole pozbawionym smartfona, to decyzja trudna i nie zawsze dobra. Grozi mu bowiem towarzyska izolacja. Rodzice robią więc, co mogą. Choćby organizując specjalne wyjazdy wakacyjne offline. Tydzień bez internetu Grupa Childhood unplugged powstała w sieci. Zaczęło się od bloga Moniki Calderin. Dziś na Instagramie działa grupa 10 matek fotografek i jednego ojca dokumentujących odłączone od internetu życie swoich dzieci. Serwis dysponuje ponad 300 tys. zdjęć oznaczonych hasztagiem „childhood unplugged”, ma też ok. 50 tys. followersów, którzy wyrażają podobne poglądy na kwestię dzieciństwa i współczesnych technologii. – Jeżeli chcemy, żeby dzieci dorastały jak najdłużej w świecie niezdominowanym przez sieć i nowoczesne technologie, rodzice powinni spędzać czas, bawiąc się z nimi, a nie wrzucając ich zdjęcia na Instagram – mówi dr Barbara Przywara z Katedry Mediów, Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej rzeszowskiej Wyższej Szkoły Informatyki i Zarządzania, koordynatorka eksperymentu, w którym ochotnicy zgodzili się przeżyć tydzień bez internetu. Tymczasem place zabaw pełne są matek siedzących na ławeczkach z pochylonymi głowami, zatopionych w swoich smartfonach. W USA zaczyna się moda na sieciowy detoks i opóźnianie internetowej inicjacji u dzieci. Bardzo powoli, bo jednak jesteśmy sporo w tyle za Amerykanami, ten trend dociera także do Polski. Pojawiają się takie inicjatywy, jak czy Dbam o Mój Z@sięg, które propagują odpowiedzialne korzystanie z sieci z naciskiem na jej najmłodszych użytkowników. Dr Maciej Dębski, socjolog problemów społecznych z Uniwersytetu Gdańskiego, prezes gdyńskiej fundacji Dbam o Mój Z@sięg, przebadał 30 tys. nastolatków. I stwierdził, że połowa jest uzależniona od swojego telefonu (fonoholizm). Czyli od sieci, bo oni prawie przez telefon nie rozmawiają. Z tym, że dzieci powinny dorastać (jak najdłużej) w rzeczywistości pozainternetowej, zgadzają się prawie wszyscy. Jednak najczęściej takie dzieciństwo pozostaje w sferze pobożnych życzeń. O poważniejszym ograniczeniu czy całkowitym odłączeniu nikt nie mówi, nikt nie proponuje. – Przynajmniej na razie zdarzają się wyłącznie pojedyncze eksperymenty – mówi dr Przywara. Mieszkańcy sieci Pierwszym, na większą skalę, był 72-godzinny sieciowy detoks od mediów cyfrowych i urządzeń mobilnych, jaki 100 ochotnikom zafundowała fundacja Dbam o Mój Z@sięg we współpracy z Uniwersytetem Gdańskim w 2016 r. A teraz właśnie zakończył się eksperyment rzeszowskich socjologów, w którym wzięło udział ponad 200 ochotników. Tyle rozdali dzienników, w których badani najpierw przez tydzień zapisywali, z jakich mediów w jakich godzinach korzystają. A potem eksperyment właściwy. Tego samego dnia o tej samej porze mieli odłączyć się od sieci – na siedem dni, w trakcie których mieli normalnie uczyć się i pracować. Większość wyłączyła dane sieci komórkowej w telefonie. Niektórzy tego nie zrobili i sfrustrowani patrzyli na rosnącą listę powiadomień. Do końca wytrwało zaledwie kilkanaście osób. Jednak 184 dzienniki (bo wszyscy biorący udział w eksperymencie musieli szczegółowo notować swoje wrażenia, zapisywać, co im sprawia trudność, co ich denerwuje i co robią, gdy są poza siecią) nadają się do analizy. Byli i tacy, którzy się złamali, zajrzeli na FB albo odpowiedzieli na wiadomość na Skypie, WhatsAppie czy Messengerze, odnotowali to w pamiętniku, ale potem próbowali znów, z lepszym lub gorszym rezultatem. Wśród badanych najwięcej było studentów z WSIiZ i z Uniwersytetu Warszawskiego. Ci ostatni, z uczelni, gdzie niektóre lektoraty i ćwiczenia muszą być realizowane przez portal USOS, mieli dyspensę na korzystanie z internetu, ale tylko w tym celu. Pracownicy naukowi katedry – wszyscy wzięli udział w badaniu – mogli raz dziennie sprawdzić służbowe maile. – Chcieliśmy mieć jak największą różnorodność wiekową uczestników, wśród studentów najmłodsi, z Ukrainy, mieli 17 lat, najstarsi, zaoczni, dochodzili do 40 – mówi dr Barbara Przywara. – Więc staraliśmy się pozyskać uczniów i ludzi starszych. Niestety, seniorzy z uniwersytetu trzeciego wieku odmówili bardzo stanowczo. Ci, którzy korzystają z internetu, nie wyobrażają sobie nawet jednego dnia poza siecią. Równie źle poszło z dziećmi. Naukowcy zwrócili się do trzech szkół podstawowych i czterech liceów, przedstawiali radom pedagogicznym szczegóły projektu, nawet uzyskali zgody rodziców. Efekt – tylko 13 dzienników z jednego liceum. – Najtrudniej jest się odłączyć najmłodszym, bo oni sieć po prostu zamieszkują, jak to nazwała Susan Maushart – mówi dr Przywara. – Jej eksperyment i opisująca go książka „E-migranci” była dla mnie bezpośrednią inspiracją. Maushart, amerykańska dziennikarka mieszkająca w Australii, razem z trójką swoich nastoletnich dzieci przez pół roku nie korzystała w domu z żadnych nowoczesnych technologii: internetu, telefonów komórkowych, telewizji, konsoli do gier. A wstępem był tydzień bez elektryczności. Jak już wrócił prąd i lód w kostkarce, można było ułożyć włosy i zrobić shake’a, doszli do wniosku, że da się jakoś wytrzymać. Starszy syn i córka dość szybko odnaleźli swoje zainteresowania sprzed ery internetu, czarno-białej, jak zwykli mówić. Najmłodsza, która tamtych czasów nie pamiętała, długo nie mogła się pogodzić z odłączeniem, nawet wyprowadziła się na kilka tygodni z domu i zamieszkała z ojcem. Kiedy wróciła, godzinami wisiała na stacjonarnym telefonie, rozmawiając z kuzynkami, które zdalnie prowadziły jej facebookowy profil. – Nastolatki w ogóle nie korzystają z innych mediów poza internetem – mówi dr Przywara. – A jedynym narzędziem jest smartfon. Wylogowani uczestnicy polskiego eksperymentu także czuli się jak dzieci we mgle. Nie wiedzieli, jak sprawdzić rozkład autobusów, nie umieli poruszać się po Warszawie bez Google Mapy i serwisu Jak dojadę; zrobić ciasta bez przepisu otwartego na tablecie (mimo że dziewczyna piekła je już wiele razy). Nie potrafili skontaktować się z rodziną i znajomymi, choć mogli przecież zadzwonić, ale okazało się, że nie mają ich numerów telefonów. Młodszy syn dr Przywary, gimnazjalista, odmówił udziału w eksperymencie. Córka, licealistka, dała radę. Grupy wsparcia Tych najmłodszych, którzy nie pamiętają czarno-białych czasów, trzeba nauczyć, jak się żyje bez internetu. A wszystkim, także tym starszym, najmocniej bez sieci doskwiera nuda. Dlatego najłatwiej być offline, gdy dzień jest wypełniony zajęciami. Np. na zorganizowanych wyjazdach, koloniach i obozach, na których telefony komórkowe zaraz po przyjeździe trafiają do depozytu, a czasami w ogóle nie są zabierane z domu. Takie wakacje zaczynają się cieszyć zainteresowaniem rodziców, w większości już zaniepokojonych tym, że ich dzieci praktycznie nie rozstają się ze smartfonami. Jedną z pierwszych firm oferujących wypoczynek bez nowych technologii był Chris z podwarszawskiego Piaseczna. Campy dla dzieci i młodzieży organizuje już od prawie ćwierć wieku i od początku w ich bazach nie było telewizorów ani komputerów. Telefonów komórkowych, od kiedy się pojawiły, nie można było używać na zajęciach. Pięć lat temu Chris, niejako pilotażowo, zaproponował dwa obozy, na których dostęp do telefonów, a więc i internetu, był bardzo ograniczony: dwie godziny podczas przerwy obiadowej w każdą środę i sobotę, czyli trzy razy w ciągu dwutygodniowych wakacji. Ale jeżeli jakiś dzieciak chciał zadzwonić do rodziców lub kolegi, mógł to zrobić każdego dnia z recepcyjnej komórki w przerwie między zajęciami. Ten telefon nie miał internetu. Takie same zasady obowiązywały kadrę wychowawców. – Początkowo był opór rodziców – mówi Paweł Błażowski, kierownik programowy Chrisa. – Padały nawet argumenty o ograniczaniu wolności. Jednak po dwóch latach rodzice przekonali się do nowej formuły i od 2015 r. wszystkie campy Chrisa poza wędrownymi rowerowymi, gdzie ze względów bezpieczeństwa dzieciaki telefony mają przy sobie, są offline. Powodów odłączenia było co najmniej kilka. Żeby czas wolny między zajęciami spędzali razem, integrowali się, a nie zatapiali w swoich światach pozaobozowych, dostępnych jednym kliknięciem na smartfonie. Ale i bardziej praktyczne: drogie smartfony gubiły się i topiły, dzieciaki fotografowały wszystko, a potem wrzucały do sieci i było z tego powodu kilka nieprzyjemnych sytuacji. A najmłodsze wieczorami płakały mamie w słuchawkę, że tęsknią i chcą do domu. Idea znajduje nieśmiałych naśladowców. Leśne przedszkola (Puszczyk z Białegostoku czy gdański Wilczek) organizują dla najmłodszych półkolonie, na których nie ma żadnej elektroniki. Pracownia Sprzętu Alpinistycznego Małachowski, organizująca kolonie w Willi Słonecznej w Dębowcu, też powiedziała smartfonom stop. Kilkoro rodziców zbulwersowanych zmianą regulaminu, przerażonych perspektywą braku kontaktu, zrezygnowało z wysłania dzieci na kolonie. Qubus Group startuje w tym roku z projektem Offline holiday. W sierpniu przetestują jeden turnus kolonii. – Mamy zajęcia w dwóch blokach przed obiadem, po południu kolejne dwa bloki, dzieciaki nie mają czasu myśleć o tym, co dzieje się na ich facebookowych i instagramowych profilach – mówi Błażowski. Wychowawcy Chrisa zauważyli, że pozbawieni internetu szybciej wchodzą w relacje z kolegami. Zaczyna się od wspólnego narzekania na brak kontaktu ze światem zewnętrznym. – Niektórzy uczestnicy naszego eksperymentu w czasie wolnym od nauki i pracy, bo to były najtrudniejsze chwile do przetrwania, zaczęli się umawiać na wspólne spacery – mówi dr Przywara. – Tworzyli takie grupy wsparcia. Chwilowo wyzwoleni – Środy i soboty, kiedy dostają swoje telefony, nazywamy dniem zombie – mówi Błażowski. – Najmłodsi snują się przez dwie godziny z telefonami przy uchu, rozmawiają z rodzicami, patrząc w przestrzeń niewidzącym wzrokiem. Młodzieżówka (tak nazywają starsze wiekowo grupy) sprawdza fejsa, coś wrzuci na Snapchata, odpowie na Messengerze. – Myśleliśmy, że będą siedzieć bite dwie godziny z pochylonymi głowami – mówi Błażowski. – Tymczasem większość po pół godzinie chowa telefon do kieszeni. Najgorsze są dwa pierwsze dni. Ci, których rodzice nie uprzedzili o zakazie używania komórek, są rozgoryczeni, mówią, że nigdy by się na to nie zgodzili. Kiedy po trzech dobach od przyjazdu dostają swój upragniony telefon, najgorsze syndromy odstawienne już minęły. – Dla uczestników naszego badania też najgorsze były dwa pierwsze dni – mówi dr Przywara. – Zapiski nie pozostawiają wątpliwości, konsultowaliśmy je z psychologiem i psychoterapeutą, to pamiętniki uzależnionych. „Do końca dnia nie skorzystałam już więcej z sieci i wieczorem miałam ochotę coś zniszczyć. Odczuwałam bardzo silną chęć skorzystania z Messengera i sprawdzenia Instagrama”. „Bardzo chciałem sprawdzić, co dzieje się u moich znajomych na Facebooku. Chciałem przejrzeć Instagrama, żeby zobaczyć, czy przyjaciele dodali nowe zdjęcia. Zauważyłem, że brak możliwości korzystania z internetu powoduje u mnie stres. Kładąc się spać myślałem tylko o tym, żeby móc skorzystać z portalu społecznościowego Facebook”. „Uczę się, ale szybko tracę koncentrację. Czuję się zdenerwowana. Odczuwam jakiś lęk. Mam wrażanie, że coś mnie omija”. Do tego nerwowe stukanie w ekran telefonu i sprawdzanie, czy nie ma nowych powiadomień na ekranie, mimo że dobrze wiedzieli, że wyłączyli dane sieci komórkowej. Najbardziej brakowało im kontaktu ze znajomymi i rodziną (trzeba było zadzwonić), informacji o tym, co się dzieje na świecie (czekać na serwis informacyjny w radiu czy telewizji) i rozrywki (jak tu zjeść śniadanie bez YouTube?). Ale ci, którzy wytrwali dłużej niż trzy dni, zauważyli, że mają więcej czasu. Niektórzy zorientowali się, że tak naprawdę nie mają znajomych. To znaczy takich poza siecią. Niemal wszyscy zrozumieli, że są uzależnieni. Jedna dziewczyna po zakończeniu eksperymentu odinstalowała FB i Instagram, nie była w stanie przejrzeć wszystkich powiadomień. W międzynarodowych klasyfikacjach chorób psychicznych nie ma takiego zaburzenia jak uzależnienie od internetu. Jest tylko od gier komputerowych i hazardu (także w sieci). – Trudno to zdefiniować, bo wszyscy jesteśmy w jakiś sposób uzależnieni – mówi dr Przywara. – Dziś nie sposób już uczyć się i pracować, nie korzystając z internetu. Dzieci i tak będą musiały wejść w ten świat. Do niedawna potrzebna była do tego umiejętność czytania. Ale internet stał się obrazkowy i dotykowy, więc dostępny dla najmłodszych. Są już nawet wózki dziecinne z wmontowanymi tabletami. – Najgorsze, co można zrobić, to dać dziecku tablet lub telefon, żeby nie marudziło – mówi dr Przywara. – To rodzice, a potem szkoła powinni uczyć sieci, internetowej samokontroli. Po to, by dzieci traktowały ją jak to, czym jest przede wszystkim – użytecznym narzędziem.
Od komfortowych warunków w domu Awamedic, po profesjonalną i doświadczoną kadrę. Nasi lekarze, terapeuci i psycholodzy tylko czekają, by udzielić Ci pomocy i okazać wsparcie. Awamedic, czyli prywatny ośrodek leczenia uzależnień dla osób z Radomia realizuje również przymusowe leczenie uzależnień.
Coraz więcej dzieci uzależnionych od komputera i telefonu. To konsekwencja pandemii Zdalne nauczanie oraz przeniesienie aktywności do sieci spowodowało ogromny wzrost liczby dzieci uzależnionych od telefonu i komputera. Takie konsekwencje mogą... 20 kwietnia 2021, 6:00 Wakacyjny detoks od komórki i komputera. Jak go przeprowadzić? Elektronika coraz bardziej dominuje w naszym życiu. Czy potrafimy bez niej żyć? Rodzina Latosów, postanowiła zrobić sobie wakacje od patrzenia we wszelkiego... 14 sierpnia 2017, 13:42 Ewa Chodakowska przerwała pobyt w Grecji. Czeka ją nieplanowany zabieg i nie może ćwiczyć Ewa Chodakowska poinformowała w mediach społecznościowych, że ze względu stan zdrowia musiała przerwać swój pobyt w Grecji i pilnie wrócić do Polski. Zdradziła,... 28 lipca 2022, 10:03 Polscy single marzą o wakacyjnej miłości. Zobacz, jak randkujemy w wakacje i poznaj najlepsze sposoby na poznanie drugiej połowy Letnia aura sprzyja zawieraniu nowych znajomości. Większość Polaków marzy o wakacyjnym romansie, a co trzeci nie wyklucza poznania w tym czasie miłości swojego... 26 lipca 2022, 15:37 Wakacje z zemsty – na czym polega ten trend? Porównaj, jaki stosunek do urlopu mają kobiety i mężczyźni w Polsce Coraz więcej mówi się o tzw. revenge holidays („wakacjach z zemsty”). Polacy chcą zrekompensować sobie dwa lata pandemii i obostrzeń. Pragną spędzić urlop, na... 22 lipca 2022, 15:36 Bikini w PRL-u. Zobacz, co Polki zakładały w upalne dni. Tak wyglądały plażowe stoje. Były bardzo popularne Bikini w czasach w PRL-u stanowiło bardzo popularny wakacyjny ubiór. W upalne dni kobiety chętnie zakładały taki strój, aby wylegiwać się na słońcu i opalić co... 22 lipca 2022, 11:14 Jak nauczyć się odpuszczać w czasie urlopu? Zadbaj o to, jeśli chcesz naprawdę odpocząć. Potrzeba kontrolowania niszczy relaks! Gdy próbujemy kontrolować siebie lub swoje otoczenie, nie mamy szansy na prawdziwy odpoczynek – podkreśla psycholożka Aleksandra Dejewska. Wręcz przeciwnie,... 15 lipca 2022, 13:18 Jak zaplanować urlop, żeby naprawdę odpocząć? O tym, jak wykorzystać wakacje, mówi psycholog. Sprawdź, co umożliwia autentyczny wypoczynek! Wakacje nie zawsze wiążą się z efektywnym wypoczynkiem. Niektóre osoby mają problem z oderwaniem się od codziennych zajęć nawet wtedy, gdy nie muszą pracować.... 15 lipca 2022, 10:01 Moda plażowa, która ukryje nadprogramowe kilogramy. Zobacz najmodniejsze parea, narzutki i sukienki, które zamaskują mankamenty figury Pareo, narzutka, a może sukienka plażowa? Zobacz modne stroje, które możesz zakładać na strój kąpielowy. Te stylowe ubrania zadbają o twój wygląd i dobre... 13 lipca 2022, 11:23 Co spakować dziecku na kolonie lub obóz? Lista niezbędnych rzeczy, o których warto pamiętać! Wyjazdy nad morze i w góry Co dziecko powinno zabrać na kolonie lub obóz wakacyjny? To pytanie, które obecnie zadaje sobie wielu rodziców. W zależności od tego, czy dziecko wyjeżdża w... 11 lipca 2022, 11:38 Jak zadbać o relację w wakacje? Otwórz się na potrzeby i uczucia drugiej połowy i nie pozwól, aby związek się rozpadł W wakacje wiele osób łączy się w pary, ale też niektóre związki się rozpadają. Co zrobić, aby wzmocnić swoją relację? Jak porozumieć się z drugą połową podczas... 7 lipca 2022, 16:05 Wakacje z niemowlakiem nad morzem, w górach i za granicą. Zobacz, co spakować na letnią podróż z maluszkiem Czas letnich podróży rozpoczął się z pierwszym dniem wakacji. Dla wielu osób wycieczki krajoznawcze to sama przyjemność. Aby tak właśnie było, trzeba się do... 7 lipca 2022, 12:18 Wakacje dzieci w PRL-u. Wiaderko z piaskiem i działka u dziadków. Tak wyglądał wypoczynek dzieci za dawnych lat W PRL-u Polacy cieszyli się urokami swojego kraju i przeważnie spędzali wakacje w jego granicach. Dużą popularnością cieszyły się plaże, i to nie tylko nad... 6 lipca 2022, 13:56 Julia Wieniawa znów wypoczywa za granicą. Tym razem aktorka wybrała jedno z ulubionych miejsc Anny Lewandowskiej Julia Wieniawa to jedna z najpopularniejszych aktorek w Polsce. Młoda gwiazda uwielbia podróżować po świecie. W ciągu ostatnich kilku miesięcy młoda artystka... 6 lipca 2022, 9:56 Wakacje gwiazd. Gdzie wypoczywają Edyta Górniak, Wiktoria Gąsiewska i inni celebryci? Zdjęcia robią wrażenie Choć wakacyjne wojaże na wielu z nas dopiero czekają, gwiazdy i celebryci już ruszyli wypoczywać w zagranicznych kurortach, a zdjęciami z urlopów chętnie dzielą... 5 lipca 2022, 13:58 Kolonie w PRL-u. Mielone z ziemniakami i gra w siatkę. Tak dzieciom mijały wakacje. Poczuj klimat dawnych lat W PRL-u dużą atrakcję dla dzieci stanowiły kolonie. Najmłodsi wypoczywali w miejscowościach letniskowych, które rozsiane były po całej Polsce. Dzieci mogły... 4 lipca 2022, 16:35 Wakacje w PRL-u. Zobacz, jak Polacy spędzali urlopy i czas wolny w środku lata Wypoczynek w PRL-u miał niepowtarzalny klimat. Nie każdego było stać na urlop z prawdziwego zdarzenia, ale Polacy chętnie odpoczywali na świeżym powietrzu.... 4 lipca 2022, 16:23 Karolina Pisarek i jej egzotyczna podróż poślubna. Tylko nielicznych stać na podobny wyjazd. Gdzie wypoczywa modelka? Modelka Karolina Pisarek, która poślubiła niedawno biznesmena Rogera Sallę, wybrała się z małżonkiem w daleką podróż poślubną. Trzeba przyznać, że destynacja... 4 lipca 2022, 8:53 Jak zachęcić dziecko do uprawiania aktywności fizycznej? Zobacz, co można robić latem w mieście i na jego obrzeżach Co zrobić, aby dziecko nie przesiadywało długich godzin w internecie? Jak nakłonić najmłodszych do wyjścia z domu i uprawiania aktywności fizycznej? Czy można... 1 lipca 2022, 16:05 Przekonaliśmy się, ile kosztują wakacje 2022 nad morzem w Polsce. Ryby, pamiątki, bilety. Goście przyjeżdżają na krócej – Goście przyjeżdżają tylko na kilka dni – przyznaje jedna z właścicielek obiektu noclegowego nad morzem. Próbujemy oszczędzać i jednocześnie choć krótko... 30 czerwca 2022, 9:57 Jak przygotować psychicznie dziecko do wyjazdu na obóz? Przeczytaj porady psychologa przed jego pierwszym samodzielnym wyjazdem na wakacje Wakacje to czas odpoczynku od szkoły i związanych z tym wyjazdów dzieci na kolonie i obozy. Bez wątpienia jest to dla nich ogromne wydarzenie, zwłaszcza jeśli... 24 czerwca 2022, 11:37 Edukacja dziecka w Polsce jest coraz droższa? Koszty wychowania dziecka a wydatki związane ze szkołą Utrzymanie rodziny w Polsce wcale nie jest takie proste. Jak wynika z raportu przeprowadzonego przez Centrum im. Adama Smitha, koszt wychowania jednego dziecka... 23 czerwca 2022, 15:35
W ramach tego limitu mieści się oglądanie telewizji, gry na konsoli, telefonie, komputerze. Staraj się. Zachęcaj dzieci do gier strategicznych i zręcznościowych, a nie „strzelanek”. Graj z dzieckiem. Rywalizujcie, porównujcie wyniki, ale przed wszystkim rozmawiajcie w trakcie wspólnej gry. Dawaj przykład. Komputer służy do tego, aby ułatwić Ci pracę, której bez niego w ogóle byś nie miał Prawo Murphy’ego1 Co to jest i jakie są przyczyny? Jeszcze w XIX wieku angielski matematyk, astronom i mechanik Charles Babbage (uznawany za „ojca” komputera) zbudował, napędzaną przez silnik parowy, maszynę różnicową, zdolną do obliczania logarytmów i zapisywania wyniku na metalowej blaszce. Jej konstrukcja posłużyła późniejszym twórcom do stworzenia pierwszego komputera. Pierwszy komputer nazywał się ENIAC (Elektroniczny Numeryczny Integrator i Komputer) i opierał się na przełącznikach zbudowanych z lamp elektronowych. Skonstruowano go w 1946 r. w Filadelfii, zajmował powierzchnię 140 m2, ważył 27 ton, mierzył 5,5 x 24,4 metra. Pobierał prąd elektryczny o mocy 150 kW, a jego włączenie powodowało przygasanie świateł w całej Filadelfii. Fot. Pierwsze prototypowe fragmenty sieci (internetowej) powstały w Stanach Zjednoczonych w latach 1966–1967, a w 1973 r. dołączyły do nich komputery europejskie. W latach 70. XX wieku powstał pierwszy komputer osobisty. Początki Internetu w Polsce sięgają 1991 r., kiedy to fizyk z Uniwersytetu Warszawskiego nawiązał łączność z Uniwersytetem w Kopenhadze. Nikt wówczas nie przypuszczał, że dalszy rozwój, odbywający się głównie dzięki wykorzystywaniu komputera na potrzeby wojska i biznesu, będzie powodował zagrożenie dla zdrowia, jakim jest uzależnienie. Najprościej można powiedzieć, że uzależnienie od komputera lub sieci internetowej polega na niekontrolowanym korzystaniu z komputera bądź z Internetu w sposób, który powoduje szkody w sferze fizycznej, psychicznej, społecznej czy ekonomicznej u osoby korzystającej z tych urządzeń i/lub u otoczenia. Kimberly Young z University of Pittsburgh (USA), pionierka badań nad uzależnieniem od komputera i sieci internetowej, stwierdziła, że osoby uzależnione spędzają przy komputerze średnio 35 godzin tygodniowo (poza obowiązkami wynikającymi z zatrudnienia). Wyróżniła też pięć podtypów uzależnienia związanego z komputerem, tj.: erotomanię internetową (cybersexual addiction) – np. oglądanie filmów i zdjęć o charakterze pornograficznym, uczestniczenie w czatach o tematyce seksualnej itp. (zob. Cyberseks), socjomanię internetową, czyli uzależnienie od internetowych kontaktów społecznych (cyber-relationship addiction) – np. korzystanie z chat-roomów i poczty elektronicznej, uczestniczenie w grupach dyskusyjnych, które zastępują kontakty z rodziną i przyjaciółmi, a nawet „wirtualne zdrady”, uzależnienie od sieci internetowej (net compulsions) – np. uzależnienie od gier hazardowych (internetowy patologiczny hazard w kasynach sieciowych), od gier sieciowych (przeciwnik jest żywym człowiekiem, który również siedzi w tym momencie przy monitorze), od operacji giełdowych poprzez internet, od aukcji czy zakupów online, przeciążenie informacyjne – czyli przymus pobierania informacji (information overload) – np. poszukiwanie nowych informacji, przeszukiwanie baz danych, uzależnienie od komputera (computer addicion) – np. uzależnienie od gier komputerowych. Do tych podtypów można dodać jeszcze uzależnienie od blogów polegające na śledzeniu cudzych historii życia opisywanych na stronach internetowych lub opisywaniu własnych historii. Jako formę uzależnienia od Internetu można także traktować hakerstwo. Specyficzną formą uzależnienia od Internetu jest coraz bardziej popularny wirtualny świat – Second Life. Z kolei John Suler wyróżnia 2 typy uzależnienia od Internetu: niespołeczny, charakteryzujący się głównie poszukiwaniem informacji, oraz społeczny – związany z korzystaniem z komunikatorów, poczty e-mail, czatu czy IRC. Jednocześnie, poszukując różnicy między realnym a wirtualnym światem, stwierdził, że przebywanie w wirtualnej rzeczywistości jest swojego rodzaju specyficznym doświadczeniem, które charakteryzuje się ograniczeniem doświadczeń sensorycznych (limited sensory experience); elastycznością (płynnością) tożsamości oraz anonimowością (identity flexibility and anonymity); zrównaniem statusów (equalization of status); przekraczaniem ograniczeń przestrzennych (transcending spatial boundaries); rozciąganiem i skracaniem czasu (time stretching and condensation); możliwością nawiązywania wielu kontaktów (access to numerous relationships) oraz możliwością dokumentowania tych kontaktów. Nie można wykluczyć, że podobnie jak w przypadku wielu innych uzależnień, na rozwój uzależnienia od komputera czy sieci internetowej mają wpływ czynniki biologiczne, psychologiczne, duchowe i społeczne. Wśród czynników biologicznych podnoszona jest rola małego stężenia serotoniny, a także dopaminy w mózgu, która ma wpływ na układ motywacyjny. Na rozwój tego uzależnienia mogą mieć również wpływ zarówno stany hiperaktywności, jak i hipoaktywności obszarów mózgu związanych z układem opioidowym (tzw. układ pozytywnego wzmocnienia, układ nagrody). Badania wykazały, że rozwój uzależnienia następuje dosyć szybko, bowiem: 25% internautów uzależnia się już w ciągu pierwszych 6 miesięcy od rozpoczęcia wędrówek po sieci, 58% w ciągu 6–12 miesięcy, 17% po ponad roku. Są badacze, którzy kwestionują istnienie uzależnienia od Internetu, ale zanim przyjmie się ich punkt widzenia, należałoby sprawdzić czy przypadkiem ten problem nie dotyczy ich samych. Jak często występuje? Wyniki badań Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego wskazują, że ok. 6% osób korzystających z Internetu jest od niego uzależnionych, natomiast ok. 30% traktuje go jako sposób na ucieczkę od rzeczywistości. Autorzy badania przeprowadzonego przez Center for On-line Addiction obejmującego grupę ponad 17 000 osób korzystających z komputera wykazali, że ok. 6% uczestników wymagało leczenia. Wyniki innych badań pozwalają szacować, że ok. 20% użytkowników komputera uzależnia się od niego, a jeszcze inne, że problem uzależnienia od komputera lub Internetu dotyczy ok. 5% populacji. Wyniki badań wskazują też, że liczba młodzieży uzależnionej od sieci w Norwegii wynosi około 1–2% (Johansson i wsp., 2004), 5,4% we Włoszech (Pallanti i wsp., 2006], 5,9% w Grecji (Siomos i wsp., 2008), 7,5% na Tajwanie (Ko i wsp., 2007), 8,1% w Stanach Zjednoczonych (Morahan-Martin i Schumacher, 2000) oraz 11% w Chinach (Lam i wsp., 2009). Kim i wsp. (2006) stwierdzili, że w Korei 1,6% adolescentów spełnia kryteria uzależnienia od Internetu, a ok. 38% z nich znajduje się w grupie osób zagrożonych tym uzależnieniem. Na podstawie wyników badań opublikowanych w 2009 r. stwierdzono, że z Internetu korzysta 48% Polaków w wieku powyżej 15. roku życia (w 2005 r. – ok. 28%, w 2006 – 38%), z czego 74% łączy się z siecią codziennie lub prawie codziennie. Augustynek (2001), w oparciu o rezultaty badań przeprowadzonych wśród 1411 polskich studentów, stwierdził, że rozpowszechnienie uzależnienia od sieci internetowej wśród studentów wynosi ok. 0,5%, przy czym częściej występuje ono u mężczyzn. Poprawa (2006), na podstawie wyników badań z 2006 r., którymi objął 4900 osób, wskazuje, że 23% osób w Polsce spełnia kryteria zagrożenia uzależnieniem od Internetu, a około 1% jest uzależnionych od sieci. Pawłowska i Potembska (2010) ujawniły, że 21% dziewcząt w wieku 16.–19. roku życia spełnia kryteria zagrożenia uzależnieniem od Internetu. Jak się objawia? Rozwój uzależnienia od Internetu, podobnie jak w przypadku innych uzależnień, charakteryzuje się swoistą dynamiką i można w nim wyróżnić kolejne etapy: zetknięcie się i zafascynowanie Internetem jako nowością, poznawanie jego możliwości, „wejście” w nową rzeczywistość, poczucie „więzi z całym światem” czy „braku granic”, zwrócenie uwagi na fakt, że korzystanie z Internetu ułatwia odprężenie się i pomaga w zredukowaniu dyskomfortu (napięcia psychicznego, poczucia samotności itp.), coraz bardziej regularne korzystanie z Internetu w celu unormowania swoich stanów emocjonalnych, postępujące ograniczanie kontaktów z bliskim otoczeniem (wycofywanie się ze świata realnego, zobojętnienie społeczne) na rzecz kontaktów wirtualnych i poświęcanie im coraz większej ilości czasu, poczucie dyskomfortu w sytuacjach ograniczonego dostępu do Internetu, pojawienie się problemów społecznych, zdrowotnych, finansowych itp., których związek z korzystaniem z Internetu nie ulega wątpliwości. Możliwość uzależnienia się od Internetu zasygnalizował jako pierwszy, w 1976 r., profesor matematyki i informatyki – Joseph Weizenbaum, a szerzej opisał amerykański psychiatra Ivan Goldberg, w 1995 r. Z kolei Kimberly Young, psycholog z University of Pittsbourgh (USA), w 1996 r. jako pierwsza zaproponowała, aby uzależnienie od Internetu potraktować jako chorobę, czym naraziła się zwolennikom poglądu, że uzależnić się można tylko od substancji chemicznych. Badaczka ta przedstawiła propozycję pytań ułatwiających postawienie diagnozy uzależnienia od Internetu (Internet addiction disorder). Zdaniem autorki, udzielenie twierdzącej odpowiedzi na pięć spośród ośmiu pytań przemawia za istnieniem patologicznego uzależnienia od Internetu. Oto pytania: Czy czuje się Pan/i zaabsorbowana/y Internetem do tego stopnia, że ciągle rozmyśla o odbytych sesjach internetowych i/lub nie może doczekać się kolejnych sesji? Czy odczuwa Pan/i potrzebę zwiększenia ilości czasu spędzanego w Internecie, aby uzyskać większe zadowolenie (mieć więcej satysfakcji)? Czy podejmował/a Pan/i wielokrotnie nieudane próby kontrolowania, ograniczania lub zaprzestania korzystania z Internetu? Czy odczuwał/a Pan/i wewnętrzny niepokój, miał/a nastrój depresyjny albo był/a rozdrażniona/y wówczas, kiedy próbował/a Pan/i ograniczać lub przerwać korzystanie z Internetu? Czy zdarza się Pani/Panu spędzać e Internecie więcej czasu niż było pierwotnie zaplanowane? Czy kiedykolwiek ryzykował/a Pan/i utratą bliskiej osoby, ważnych relacji z innymi ludźmi, pracy, nauki albo kariery zawodowej w związku ze spędzaniem zbyt dużej ilości czasu w Internecie? Czy kiedykolwiek skłamał/a Pan/i swoim bliskim, terapeutom albo komuś innemu w celu ukrycia swojego nadmiernego zainteresowania Internetem? Czy używa Pan/i Internetu w celu ucieczki od problemów, albo w celu uniknięcia nieprzyjemnych uczuć (np. poczucia bezradności, poczucia winy, niepokoju lub depresji)? Osoby, u których spędzanie czasu przed komputerem lub w sieci stało się problemem, bardzo często mają za sobą nieudane próby kontrolowania swoich zachowań związanych z tą czynnością, odczuwają podniecenie podczas korzystania z tych urządzeń lub usług, zaniedbują rodzinę, przyjaciół, naukę, pracę itp., ograniczają sen, przeżywają czucie wstydu, lęku, niepokoju, wycofują się z innych aktywności życiowych i przyjemności oraz odczuwają różne dolegliwości fizyczne spowodowane np. przyrostem lub utratą masy ciała, bólami głowy, bólami pleców wynikającymi ze zmian w kręgosłupie, tzw. zespołem cieśni nadgarstka itp. Istnieje coraz więcej dowodów na to, że zbyt częste korzystanie z Facebooka prowadzi do uzależnienia. Presja zalogowania się i sprawdzenia najświeższych informacji dotyczących znajomych, obejrzenie ich najnowszych zdjęć oraz porównanie wyników gier czy testów, jest bowiem tak silna, że wiele osób zapomina o swoich codziennych obowiązkach, a z czasem demonstruje coraz więcej objawów uzależnienia. Co robić w razie wystąpienia objawów? Jeżeli stwierdza się obecność chociaż części z przedstawionych wyżej objawów, przeważają odpowiedzi twierdzące na postawione wyżej pytania lub osoby bliskie i życzliwe sygnalizują, że czas spędzany przy komputerze wymyka się spod kontroli, należy zdecydować się na wizytę u certyfikowanego specjalisty terapii uzależnień. Jednocześnie trzeba pamiętać, że nie każdy psychiatra i nie każdy psycholog ma odpowiednią wiedzę na temat diagnozowania i leczenia uzależnień. Jak specjalista stawia diagnozę? Do prawidłowego rozpoznania uzależnienia od komputera i/lub Internetu konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu z osobą podejrzewaną o uzależnienie oraz ewentualnie, za zgodą tej osoby, z jej bliskimi. Osobami najbardziej kompetentnymi w stawianiu diagnozy są odpowiednio przeszkoleni certyfikowani specjaliści terapii lub psychoterapii uzależnień. Ważnym wskaźnikiem w ocenie ewentualnego uzależnienia powinno być stwierdzenie, czy korzystanie z komputera lub z sieci wiąże się z nauką bądź z pracą, czy też jest „bezproduktywne”. Opierając się na kryteriach diagnostycznych sugerowanych w DSM-IV, można zaproponować, aby uzależnienie rozpatrywać jako szkodliwy model korzystania z Internetu, prowadzący do istotnego klinicznie upośledzenia lub uszkodzenia manifestującego się, w ciągu minionych 12 miesięcy, co najmniej trzema spośród niżej wyszczególnionych objawów: 1. Tolerancja, rozumiana jako: potrzeba korzystania z Internetu przez coraz dłuższy czas, aby uzyskać zadowolenie lub wyraźny, stopniowy spadek satysfakcji osiąganej podczas korzystania z Internetu przez tę samą ilość czasu. 2. Objawy odstawienia pod postacią: a) zespołu abstynencyjnego, przejawiającego się występowaniem w ciągu kilku dni (do 1 miesiąca) po zaprzestaniu lub ograniczeniu korzystania z Internetu co najmniej dwóch spośród następujących objawów: pobudzenie psychoruchowe, niepokój lub lęk, obsesyjne myślenie o tym, co się dzieje w Internecie, fantazje i marzenia senne na temat Internetu, celowe lub mimowolne poruszanie palcami w sposób charakterystyczny dla pisania na klawiaturze, b) korzystania z Internetu i innych podobnych instytucji, w celu uniknięcia przykrych objawów pojawiających się po „odstawieniu” Internetu (objawów zespołu abstynencyjnego). 3. Częste przekraczanie planowanego wcześniej czasu przeznaczonego na korzystanie z Internetu. 4. Utrwalona potrzeba lub nieudane próby ograniczania bądź zaprzestania korzystania z Internetu. 5. Poświęcanie dużej ilości czasu na wykonywanie czynności związanych z Internetem (np. kupowanie książek na temat Internetu, wypróbowywanie nowych przeglądarek stron www, porządkowanie ściągniętych z Internetu materiałów itp.). 6. Ograniczanie bądź rezygnacja z innych aktywności – społecznej, zawodowej lub rekreacyjnej – na rzecz korzystania z Internetu. 7. Korzystanie z Internetu pomimo świadomości doświadczania trwałych lub narastających problemów somatycznych (fizycznych), psychologicznych bądź społecznych spowodowanych lub nasilających się w związku z tą formą aktywności (np. ograniczenie czasu snu, występowanie problemów rodzinnych, spóźnianie się do pracy i na spotkania, zaniedbywanie obowiązków lub rezygnacja z innych istotnych działań). Opierając się z kolei na kryteriach diagnostycznych uzależnień wg ICD-10 zaproponowałem, przed laty, aby uzależnienie od Internetu/komputera rozpoznawać wówczas, kiedy w okresie ostatniego roku stwierdzono obecność co najmniej trzech objawów z poniższej listy: silną potrzebę lub poczucie przymusu korzystania z Internetu lub komputera, subiektywne przekonanie o mniejszej możliwości kontrolowania zachowań związanych z Internetem/komputerem, tj. upośledzenie kontroli nad powstrzymywaniem się od tej czynności oraz nad czasem, który się jej poświęca, występowanie, przy próbach przerwania lub ograniczenia korzystania z Internetu/komputera, niepokoju, rozdrażnienia czy gorszego samopoczucia oraz ustępowanie tych stanów z chwilą powrotu do komputera, spędzanie coraz większej ilości czasu w Internecie/przy komputerze w celu uzyskania zadowolenia czy dobrego samopoczucia, które poprzednio osiągane było w znacznie krótszym czasie, postępujące zaniedbywanie alternatywnych źródeł przyjemności lub dotychczasowych zainteresowań na rzecz Internetu/komputera, korzystanie z Internetu/komputera pomimo szkodliwych następstw (fizycznych, psychicznych i społecznych), o których wiadomo, że mają związek ze tą czynnością. W 2007 r. Amerykańskie Towarzystwo Medyczne rekomendowało Amerykańskiemu Towarzystwu Psychiatrycznemu włączenie uzależnienia od Internetu (Internet addiction disorder) do kolejnej, tj. V wersji DSM, która ma być opracowana do 2013 r. Uzależnienie od Internetu zostanie również włączone do ICD-11 (prawdopodobnie w 2015 r.), ale zanim się w niej znajdzie, powinno być traktowane podobnie jak choroby z kategorii „zaburzenia nawyków i popędów" lub „zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne”. Jakie są sposoby leczenia? Osoby uzależnione od komputera lub Internetu niestety bardzo rzadko zgłaszają się po pomoc, a powodem, który skłania ich do wizyty u specjalisty, są narastające problemy rodzinne lub zdrowotne będące efektem spędzania zbyt długiego czasu przy komputerze. W odróżnieniu od innych uzależnień, w przypadku leczenia uzależnia od Internetu bądź komputera występuje dodatkowy problem. Osoby z tym uzależnieniem trudno jest bowiem skłonić do spotkania „twarzą w twarz” ze specjalistą, ponieważ są przyzwyczajone do obcowania z ekranem bądź do porozumiewania się za pomocą klawiatury. Decyzja o podjęciu leczenia następuje dopiero wówczas, kiedy osoba zainteresowana zacznie zauważać różnicę między zdrowym a patologicznym korzystaniem z komputera. Jest to o tyle trudne, że w dzisiejszych czasach komputer i Internet są powszechnie używane, są mediami społecznie akceptowanymi, a osoby korzystające z nich odbierane są jako nowoczesne. Podobnie jak w przypadku innych uzależnień, podstawową formą leczenia jest psychoterapia, a najlepsze efekty zapewnia terapia poznawczo-behawioralna (cognitive-behavioural therapy – CBT). W leczeniu uzależnienia od komputera lub od sieci ważna jest zmiana sposobu korzystania z nich, gdyż nie można całkowicie uniknąć kontaktu z nimi głównie w związku z pracą czy nauką. Podczas leczenia, w ramach treningu nowych zachowań, nierzadko montowany jest w komputerze alarm, który po upływie określonego czasu przypomina, że należy wyłączyć to urządzenie i przejść do innej aktywności. Konieczne w leczeniu jest także przygotowywanie szczegółowego realnego planu dnia, uwzględniającego określenie ram czasowych korzystania z komputera czy Internetu, a także innych codziennych aktywności, z wypoczynkiem włącznie. Realizacja takiego planu powinna zmienić dotychczasowe nawyki i zwyczaje oraz pozwolić na zagospodarowanie na nowo tych obszarów życia, które zostały zaniedbane w wyniku uzależnienia. Davis (2001) zaproponował, aby podczas leczenia stosować 10 wspomagających je zasad: usytuować komputer w miejscu uniemożliwiającym izolowanie się od otoczenia, korzystać z komputera w obecności innych osób, zmieniać pory korzystania z Internetu (komputera) oraz robić przerwy, odnotowywać codziennie swoje wszystkie aktywności (w tym czas spędzany przy komputerze), nie używać w sieci pseudonimów, rozmawiać o swoim problemie z bliskimi i znajomymi, wykonywać ćwiczenia fizyczne, robić stopniowo coraz dłuższe przerwy w korzystaniu z Internetu (komputera), starać się kontrolować swoje myśli dotyczące Internetu, stosować techniki relaksacyjne. Bardzo pomocna jest zmiana rytmu korzystania z sieci, tj. więcej krótszych, a mniej dłuższych sesji. Wspomniany wcześniej Ivan K. Goldberg, psychiatra z Uniwersytetu Columbia, założył w 1995 r. internetową Grupę Wsparcia dla Osób Uzależnionych od Internetu. Dzięki inicjatywie Richarda A. Scotta, który na swojej stronie internetowej opisał własną historię zmagania się z uzależnieniem od Internetu, powstała grupa Anonimowych Internetoholików (Net-aholics Anonymous). Opracowano, opartą na doświadczeniach Anonimowych Alkoholików, wersję Programu 12 Kroków dla uzależnionych od Internetu. Istnieją także grupy Chataholics Anonymous, czyli osób uzależnionych od rozmów poprzez Internet (ang. chat – rozmowa, pogawędka). Warto też wiedzieć, że funkcjonuje, oparta na Programie 12 Kroków, grupa Appleholics Anonymous (anonimowych osób uzależnionych od komputerów osobistych Mc Intosh firmy Apple). Czy możliwe jest całkowite wyleczenie? Zdania na temat ewentualnego wyleczenia są podzielone. Przez wyleczenie należałoby bowiem rozumieć sytuację, kiedy osoba uzależniona od komputera lub sieci odzyskuje pełną kontrolę nad swoimi zachowaniami. Co trzeba robić po zakończeniu leczenia? Po zakończeniu stacjonarnego lub ambulatoryjnego podstawowego programu psychoterapii uzależnienia należy zadbać o utrwalenie rozpoczętych zmian, kontynuując terapię w warunkach ambulatoryjnych (w poradni) lub poprzez realizowanie Programu 12 Kroków w ramach wspomnianych wyżej wspólnot. Co robić, aby uniknąć zachorowania? Po pierwsze, nie należy popełniać spotykanego nagminnie błędu, jakim jest pozostawianie dziecka sam na sam z komputerem w zamkniętym pokoju. Komputer, który stał się nieodłącznym elementem życia osób dorosłych, zaczął jednocześnie coraz częściej zastępować dzieciom kontakty z rodziną, zabawy z rówieśnikami, czytanie książek czy uprawianie sportu. Dla wielu dzieci korzystanie z niego stało się podstawową formą spędzania czasu i to nie tylko tzw. wolnego. Zbyt wczesne, a szczególnie niekontrolowane przez dorosłych, używanie komputera powoduje, że zamiast doskonałego narzędzia kształcenia i rozwoju oraz źródła radości – komputer staje się źródłem wielu zagrożeń i problemów. Bardzo łatwo może też dojść do uzależnienia. Chińscy badacze (China Youth & Children Research Center) opublikowali w styczniu 2007 r. raport, z którego wynika, że 17,1% młodych Chińczyków w wieku 13–17 lat jest uzależnionych od Internetu, a jeden z pekińskich sędziów szacuje, że ponad 80% przestępstw popełnianych w Pekinie przez nieletnich ma związek z Internetem. Aby komputer mógł spełniać pożyteczną rolę w rozwoju dziecka, nie wolno przegapić momentu, kiedy ciesząc się, że dziecko woli spędzać czas w domu zamiast z kolegami na podwórku, rodzice nie wiedzą, że robi to nie z przywiązania do rodziny, ale dlatego, żeby być bliżej komputera. Rodzice nie mają świadomości, że za zamkniętymi drzwiami pokoju ich dziecko coraz bardziej zagłębia się w świat wirtualny. Ograniczanie dostępu do komputera dopiero wówczas, kiedy na przykład pojawią się poważne problemy z nauką, traktowane będzie zawsze przez dziecko jako akt wrogi, polegający na odbieraniu mu czegoś, co (za nieświadomym przyzwoleniem rodziców) stało się dla niego czymś niezmiernie ważnym. W przypadku osób dorosłych, jeżeli bliscy sygnalizują, że zbyt wiele czasu pochłania nam komputer, warto przeanalizować swoje postępowanie i zrewidować swoją hierarchię wartości. Aby łatwiej zobiektywizować własną ocenę sytuacji, należy analizować i zapisywać sposób spędzania czasu każdego dnia i być może starać się stopniowo odbudowywać swoje prywatne życie i wcześniejsze zainteresowania. Jeśli się to nie uda, należy zwrócić się po pomoc do specjalisty terapii uzależnień. Należy też pamiętać, że bardziej zagrożone uzależnieniem od komputera lub od sieci będą osoby: młode, sfrustrowane i zagubione w świecie dorosłych, mające problem z bezpośrednim kontaktowaniem się z innymi, z poczuciem niskiej wartości, potrzebujące dowartościowania, z problemami emocjonalnymi czy zaburzeniami afektywnymi, poszukujące przyjaźni, romansu, narzekające na swojego męża lub żonę, z nieleczonymi dysfunkcjami seksualnymi, cierpiące na inne uzależnienia, które traktują Internet jako „bezpieczną” używkę. 1 Prawa Murphy'ego (także prawa Finagle'a lub prawa Soda) – zbiór popularnych, często humorystycznych powiedzeń Start » Blog » Obozy odwykowe dla dzieci uzależnionych od elektroniki. “Czasem dziecko ma łagodną reakcję, a czasem nie wie, co się z nim dzieje, jak się odnaleźć. Jest nerwowe, agresywne, nie chce rozmawiać albo w drugą stronę – krzyczy. Dlatego są psycholodzy, którzy tłumaczą im, co się z nimi dzieje. Wraz z postępującą komputeryzacją Państwa Środka, coraz częściej występuje tam zjawisko uzależnienia się użytkowników komputerów od internetu i gier. By pomóc takim ludziom, w większości młodym, utworzono dla nich specjalne obozy. Panująca tam wojskowa dyscyplina ma wyleczyć ich z uzależnienia. Niestety obozy mają już swoją ofiarę - 16-letni Deng Senshan został pobity na praw człowieka są przeciwni metodom, jakie stosowane są wewnątrz obozów. Pod ich naciskiem w zeszłym miesiącu chińskie władze wycofały się z kontrowersyjnej terapii elektrowstrząsami. Deng Senshan, który trafił do obozu Guangxi Qihuang Survival Training Camp, niestety nie doczekał końca kuracji. Wkrótce po rozpoczęciu pobytu, został karnie odizolowany od reszty grupy. Został pobity przez osoby nadzorujące obóz "za zbyt wolne bieganie". Wkrótce po ty tym zmarł w wyniku poniesionych obrażeń. Jego rodzice zapłacili wcześniej za pobyt Denga w obozie około 1000$.Metody "terapii" są opracowywane przez "Wujka" Yang Yongxin. Jest on autorem terapii wstrząsami i pomysłu z utrzymywaniem wojskowego rygoru. Mimo wielu kontrowersji, rodzących się wokół obozów, chińskie władze nie zamierzają ich zamykać. Twierdzą, iż problem uzależnienia od internetu rośnie w tak zastraszającym tempie, iż jedynie obozy takiej jak w Guangxi mogą im obóz dla uzależnionych (fot. IDG)Źródło:
Dyrektorzy oddziałów wojewódzkich NFZ zostali zobowiązani do wprowadzenia zmian w umowach zawartych z ośrodkami realizującymi pilotaż programu dla dzieci uzależnionych od nowych technologii cyfrowych. Nowe wyceny mają stanowić podstawę rozliczania świadczeń udzielanych od 1 lipca 2022 r.
Czym jest uzależnienie od komputera? W dzisiejszych czasach, gdy dostęp do komputera i Internetu jest na porządku dziennym w większości polskich domów, coraz częściej możemy zaobserwować uzależnienie od korzystania z tych technologii. Występuje ono zarówno u osób młodszych, jak i wśród dorosłych, jednak zdecydowanie częściej w tej pierwszej grupie. Współczesne pokolenie wręcz wychowuje się na nowoczesnej technologii i zupełnie nie wyobraża sobie bez niej życia. Dzieci odrabiają lekcje z komputerem, czytają na nich książki i oglądają filmy – również te zadane jako praca domowa. W szkole też coraz częściej lekcje prowadzone są w z wykorzystaniem komputera. Ponadto na tym sprzęcie można zainstalować niezwykle wciągające gry, które dla wielu osób zastępują spotkania z rówieśnikami na świeżym powietrzu. Uzależnienie od komputera nie jest po prostu regularnym korzystaniem z tego urządzenia – rozpoczyna się ono wtedy, gdy wymyka się ono spod kontroli. Objawy: Do niebezpiecznego nałogu dochodzi w sytuacji, gdy korzystanie z urządzenia staje się priorytetem – dla spędzania czasu w świecie wirtualnym uzależniony zaniedbuje szkołę, pracę, a także znajomych. Chory w sytuacji, gdy nie może skorzystać z komputera, czuje niepokój i niezadowolenie. Prawdziwą satysfakcję sprawia mu jedynie spędzanie czasu na komputerze. Dodatkowo osoba uzależniona jest przekonana, że na korzystaniu z tego urządzenia spędza mało czasu, a już na pewno niewystarczająco. Komputer staje się jedynym hobby osoby uzależnionej, dla której nic innego się już nie liczy. Rodzice powinni zawsze obserwować zachowanie swoich pociech. Jeżeli spędzają one na komputerze kilkanaście godzin dziennie, dostają one ataku paniki i stają się agresywne w sytuacji, gdy zabroni się im korzystania przez jakiś czas z urządzenia, to może być sygnał, że warto zastanowić się, czy nie doszło do uzależnienia. Skutki nałogu: Jednym z najczęściej obserwowanych skutków tego nałogu jest utrata przyjaciół w realnym świecie. Osoba chora poznaje wirtualne osoby mieszkające po drugiej stronie świata i uważa, że to oni są jej przyjaciółmi i woli spędzać czas z nimi zamiast ze swoimi dotychczasowymi znajomymi. W efekcie zaprzestaje ona spotkań towarzyskich i przestaje wychodzić z domu. Brak ruchu zaś w dłuższej perspektywie może powodować nawet zanik mięśni. Jako następstwo uzależnienia pojawiają się również często wady wzroku. Długotrwałe patrzenie w ekran jest bowiem bardzo meczące dla oczu. Leczenie Leczenie rozpoczyna się w momencie, gdy chory zaczyna dostrzegać swój problemem. Początkowo bowiem osoby uzależnione uważają, że korzystanie z technologii rozwija ich horyzonty i daje wiele możliwości, a oni sami nie są w żadnym stopniu zależni od urządzenia. Psychoterapeuta pozwala im jednak zidentyfikować problem, a następnie uczy kontrolować czas spędzany w sieci. Terapia w ośrodku W procesie leczenia tego rodzaju nałogu ważne jest to, by chory otworzył się na świat realny i zauważył, że może on być znacznie ciekawszy niż ten wirtualny. W naszym ośrodku chorzy mają szansę obcować z górską przyrodą, która stanowi motywację do wyjścia na zewnątrz. Podczas pobytu osoby korzystające z psychoterapii są zachęcane do uprawiania różnego rodzaju aktywności na świeżym powietrzu, a także trenowania sportów. Pobyt w ośrodku W ramach pobytu zapewniamy trzy posiłki dziennie oraz owoce, słodycze i napoje bez ograniczeń. Do dyspozycji mają Państwo pokoje 1, 2, 3 osobowe o wysokim standardzie, z dostępem do Internetu, bogate zaplecze rekreacyjne, a przede wszystkim domową atmosferę i dyskrecję.​ Masz dodatkowe pytania? Skontaktuj się z nami Zadzwoń : 666-030-505
To zajmuje zdecydowanie największą część w pracy terapeutycznej z osobami uzależnionymi. Ważny jest także aspekt utraty komfortu picia. Bezwzględnie, wniosek o przymusowe leczenie osób uzależnionych od alkoholu, taki komfort odbiera, lub przynajmniej skutecznie ogranicza. Mówi się, że osoby uzależnione od alkoholu, muszą spaść

Obozy MłodzieżoweObozy młodzieżowe 18+Obozy dla osób pełnoletnich zapewnią moc wrażeń. Słońce, plaże ale przede wszystkim bary, kluby nocne, tawerny, puby i imprezy przy basenie! A to wszystko otoczone wakacyjną atmosferą. Na wszystkich obozach 18+, można też oczywiście skorzystać z oferowanych wycieczek fakultatywnych i będąc w Hiszpanii pojechać do Barcelony a w Bułgarii do Warny na delfinarium i oczywiście we Włoszech wypłynąć na rejs po malowniczej Wenecji. Jesteście pełnoletni i jedziecie na obóz dedykowany dla takich osób więc sami będziecie mogli sobie ustalić Wasz plan dnia ale w razie jakichkolwiek pytań opiekunowie jak i rezydenci służą dobrą radą i zawsze dbają o Wasze bezpieczeństwo! W ceniezakwaterowanie w pokojach 2- lub 3- osobowych9 noclegów ze śniadaniamitransport autokarem klasy LUX (barek, klimatyzacja, DVD, toaleta)opieka KL, NNW: 90 PLN/os.,opłata klimatyczno - administracyjna: 15 EUR/os.,Turystyczny Fundusz Gwarancyjny i Turystyczny Fundusz Pomocowy: 20 PLN/ do obiadokolacji: 50 EUR/turnusOpcjonalnewycieczki fakultatywnepakiet 3 ubezpieczeń w jednym: KOSZTY REZYGNACJI + CHOROBY PRZEWLEKŁE + BAGAŻ w cenie specjalnej 80 PLNrezerwacja miejsca w autokarze: 75 PLN/ do wyżywienia ALL INCLUSIVE w cenie 50 EUR/os. (rodzaj wyżywienia należy wybrać podczas zakładania rezwacji),DISCO INFO: TROPISC/LONDONER/SANTTROP - karnet w cenie: 30 - 35 eur (obejmuje 7 wejść). Cena pojedynczego wejścia: 10 - 25 eur; uzależniona jest od imprezy i zaproszonych DJ’ - - - - serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub odczyt wg ustawień przeglądarki.

.